Na meer dan 1.000 dagen droogte (sequía de Catalunya) riep Catalonië een waternoodsituatie uit en voerde het watergebruiksbeperkingen in voor inwoners van Barcelona en omliggende gemeenten.
Er is naar schatting 500 mm regen nodig om het watertekort te herstellen, aangezien de reserves onder de 16% zijn gezakt — de drempel voor een officiële noodverklaring. In sommige delen van Catalonië heeft het al bijna drie jaar niet noemenswaardig geregend, waardoor dit de ergste droogte in de moderne geschiedenis is.
Ook landbouw en industrie kregen te maken met beperkingen. Het regionale noodplan heeft als doel het irrigatiewater voor gewassen met 80% te verminderen, voor vee met 50% en voor de industrie met 25%. De regio Tarragona, die wordt gevoed door de Ebro, beschikt momenteel over betere reserves. In Noord‑Catalonië (provincie Girona) golden al noodmaatregelen, waaronder een vermindering van 20% van de landbouwirrigatie.
Hoewel Spanje altijd droogtecycli heeft gekend, zijn klimaatwetenschappers het erover eens dat de perioden tussen regenval langer worden naarmate de temperaturen stijgen.
UPDATE 16 mei 2024: Regen in april en mei verhoogde de reserves van 15% naar 26%, waardoor de ernst werd verlaagd van Emergency naar Exceptionality in vrijwel heel Catalonië, inclusief Barcelona.
UPDATE 23 juli 2024: Aanhoudende regen in juni en juli verhoogde de reserves van 26% naar 35%, waardoor de ernst werd verlaagd van Exceptionality naar Alert in bijna de hele Barcelonès‑regio.
UPDATE 9 oktober 2024: De regenval in augustus en september was onvoldoende om de reserves te verhogen, die daalden naar 28%. Hierdoor verhoogde de Generalitat de ernst van Alert naar Exceptionality in landelijke gebieden van Girona. Barcelona en de omliggende voorsteden blijven op Alert. Het Anoia–Gaià‑stroomgebied, waaronder de wijnstreek Penedès valt, heeft kritiek lage reserves die de druivenoogst en wijnprijzen kunnen beïnvloeden.
UPDATE 5 november 2024: Een DANA‑storm veroorzaakte zware overstromingen in Valencia, maar in Catalonië was de regen kort en stroomde snel naar zee. De reserves blijven op 32%.
UPDATE 4 februari 2026: Na een zeer natte december en januari zijn de waterreserves hersteld tot 92,79% van de totale capaciteit. Er gelden momenteel geen waterbeperkingen.
Er waren plannen om de waterdruk te verlagen, maar deze werden geschrapt omdat de inwoners van Barcelona binnen de dagelijkse verbruiksgrenzen bleven. Omdat de meeste mensen in appartementen wonen, zou een drukverlaging vooral de bovenste verdiepingen hebben getroffen, waardoor de maatregel onpraktisch was.
Het Droogteprotocol van Barcelona stelde waarschuwingsniveaus vast op basis van de capaciteit van de reservoirs. Omdat de reserves inmiddels zijn hersteld, zijn de onderstaande maatregelen niet langer van kracht.
De limieten voor waterverbruik per inwoner per dag werden vastgesteld op basis van het waarschuwingsniveau en gecontroleerd via de waterrekeningen van huishoudens:
Ter vergelijking: een douche van 10 minuten verbruikt ongeveer 200 liter water. Volgens het Nationaal Instituut voor Statistiek gebruiken Spanjaarden gemiddeld 133 liter per dag.
Toen dit artikel oorspronkelijk werd geschreven (16 februari 2024), bevond Barcelona zich op Noodsituatie Niveau I. Het huidige waarschuwingsniveau kan worden geraadpleegd op de officiële droogtemonitoringswebsite van de Generalitat de Catalunya.
Er werd overwogen om de waterdruk te verlagen, maar het plan werd verworpen omdat de inwoners van Barcelona binnen de dagelijkse verbruiksgrenzen bleven. Omdat de meeste mensen in appartementen wonen, zou een drukverlaging de bovenste verdiepingen onevenredig zwaar hebben getroffen, waardoor de maatregel onpraktisch was.
Het Droogteprotocol van Barcelona stelde waarschuwingsniveaus vast op basis van de capaciteit van de reservoirs. Omdat de watervoorraden inmiddels zijn hersteld, zijn de onderstaande maatregelen niet langer van kracht.
De limieten voor waterverbruik per inwoner per dag werden vastgesteld volgens het waarschuwingsniveau en gecontroleerd via de waterrekeningen van huishoudens:
Ja. Kraanwater in Barcelona is volledig veilig om te drinken en ondergaat dezelfde behandelingsprocessen als in grote steden wereldwijd. Je kunt het drinken, je tanden ermee poetsen, je ermee wassen en het gebruiken om te koken zonder zorgen. De hardnekkige mythe dat kraanwater in Spanje onveilig zou zijn, is simpelweg onwaar.
Openbare drinkfonteinen leveren eveneens behandeld en drinkbaar water. De enige uitzonderingen zijn fonteinen die duidelijk zijn gemarkeerd met Agua no potable, die tijdens droogteperioden worden uitgeschakeld als onderdeel van niet‑essentiële waterbesparingen. De afbeelding rechts toont een standaard drinkfontein in Barcelona.
Sommige mensen vinden dat het kraanwater in Barcelona een sterke smaak heeft door het mineralengehalte en de behandelingsprocessen. Veel inwoners kiezen daarom voor mineraalwater in flessen, meestal gekocht in 5‑ of 8‑liter containers in supermarkten.
Voor toeristen is mineraalwater in flessen overal in de stad verkrijgbaar in flessen van 500 ml, 1 L, 1,5 L en 2 L. Ondanks dat dit het derde opeenvolgende droogtejaar is, is er in Barcelona nooit een tekort geweest aan drinkwater in flessen.
Catalonië vertrouwt op een combinatie van stuwmeren, rivieren, ontzilting en gerecycled water om Barcelona van drinkwater te voorzien. In oktober 2024 stonden de reserves op 28%. Sinds de droogte van 2008 heeft de regio zwaar geïnvesteerd in waterzekerheidsinfrastructuur, waaronder grootschalige ontziltingsinstallaties die kunnen worden ingeschakeld wanneer er weinig regen valt.
Het Sau‑stuwmeer, nabij het dorp Tavertet, was ooit een belangrijke waterbron voor Barcelona en omliggende steden. Tijdens de droogte zakte het reservoir tot 5% van de capaciteit, waardoor het overstroomde dorp Vilanova de Sau en de droge meerbodem zichtbaar werden.
Update 23 juli 2024: Dankzij regenval in april, mei, juni en juli steeg Sau van 5% naar 38% capaciteit, met 63 hm³ water (1 hm³ = 1 miljoen m³).
Update 9 oktober 2024: De niveaus daalden opnieuw tot 18% capaciteit, met 29,78 hm³ van de totale 165 hm³. In heel Catalonië bedraagt de totale stuwmeercapaciteit ongeveer 700 hm³.
ITAM Llobregat is Europa’s grootste ontziltingsinstallatie voor zeewater. De bouw begon in 2007 na de droogte van 2008, en de installatie opende in 2009. Ze kan 200.000 m³ drinkwater per dag produceren — ongeveer 33% van de behoefte van Barcelona — plus nog eens 25% afkomstig van gerecycled afvalwater.
Ontzilting is aanzienlijk duurder dan water uit stuwmeren of rivieren. Het produceren van één liter ontzilt water kost ongeveer drie keer zoveel als het behandelen van rivierwater, en de installatie draait nog niet volledig op hernieuwbare energie.
Van elke 100 liter verwerkt zeewater worden 45 liter drinkwater en 55 liter afvalpekel.
Het innamesysteem bestaat uit twee torens die 30 meter diep en 2,2 km uit de kust staan. Het water wordt naar een pompstation aan het strand geleid en vervolgens via een 3 km lange leiding onder de rivier de Llobregat naar de ontziltingsinstallatie gepompt.
Voorbehandeling omvat flotatie, open zwaartekrachtfiltratie, gesloten drukfiltratie en patroonfilters. Omgekeerde‑osmosemembranen verwijderen het zout, en een energieterugwinningssysteem (ERI) recupereert drukenergie uit de pekelstroom.
Om aan drinkwaternormen te voldoen, wordt het ontzilte water opnieuw gemineraliseerd door het door een calcietbed (calciumcarbonaat) te leiden.
De installatie slaat geen behandeld water op. In plaats daarvan wordt het 12 km verder gepompt naar de opslagtanks van Fontanta. De pekel wordt afgevoerd via de afvalwaterzuiveringsinstallatie van de Lower Llobregat en 3 km uit de kust geloosd op een diepte van 60 meter.
De rivier de Llobregat, die ontspringt in de Serra del Cadí en uitmondt in de zee nabij de luchthaven van Barcelona bij het Llobregat‑delta, levert een deel van het drinkwater van de stad.
De rivier heeft van nature een hoge mineralisatie (kalium, magnesium, carbonaten) omdat hij door de zoutrijke regio rond Súria stroomt, waar zich de Natuurlijke zoutmijn van Cardona bevindt. Extra water komt uit de rivieren Ter en Besòs.
Aigües de Barcelona behandelt en distribueert water aan de stad en 23 omliggende gemeenten via een van de meest geavanceerde waterzuiveringsinstallaties van Europa, die tot 457.920 m³ per dag kan produceren.
Rivierwater wordt verwerkt in de ETAP‑installatie met een systeem dat vergelijkbaar is met ontzilting. De beschikbaarheid hangt sterk af van regenval en smeltwater uit de Pyreneeën. Tijdens droogteperiodes staan de rivierpeilen laag.
De rivier de Llobregat, die ontspringt in de Serra del Cadí en uitmondt in de zee net ten zuiden van de stad, nabij de luchthaven van Barcelona, bij het Llobregat-delta, leverde historisch gezien een aanzienlijk deel van het drinkwater van Barcelona.
De rivier heeft van nature een hoge mineralisatie (kalium, magnesium, carbonaten) omdat hij door het zoutrijke gebied rond Súria stroomt, waar zich de Natuurlijke Zoutmijn van Cardona bevindt. Extra water werd ook gehaald uit de rivieren Ter en Besòs.
Aigües de Barcelona behandelde en distribueerde dit water naar de stad en 23 omliggende gemeenten met behulp van een van de meest geavanceerde waterzuiveringsinstallaties van Europa, die tot 457.920 m³ per dag kon produceren.
Rivierwater werd naar de ETAP-installatie getransporteerd, waar een behandelingsproces vergelijkbaar met ontzilting werd gebruikt om drinkwater te produceren. De beschikbaarheid hing sterk af van regenval en smeltwater uit de Pyreneeën. Tijdens droogteperiodes daalden de rivierstanden aanzienlijk.
De Besòs-aquifer leverde drinkwater aan Barcelona tot 1895. Hij raakte vervuild met zeewater toen de Besòs-watertoren te veel water oppompte, waardoor zoutwater in de aquifer kon binnendringen.
Het Vallvidrera-reservoir werd tussen 1850 en 1860 gebouwd door architect Elies Rogent om de watervoorziening van het district Sarrià te garanderen. De dam is 50 meter breed, 3 meter dik en 15 meter hoog, met een capaciteit van 18.000 m³.
Onderaan de dam bevindt zich een hol inspectietunnel die wordt gebruikt voor drainage en structurele controles. Het reservoir raakte in de jaren zestig buiten gebruik door sedimentophoping. Tegenwoordig wordt het behouden als onderdeel van het Parc Natural de Collserola, maar het houdt geen water meer vast en is meestal een droge kom. De laatste keer dat het water bevatte was in 2017.
Log in met Google om je reactie te versturen.